De Wolven van de Zoom

De Wolven van de Zoom — Deel 1: Het Bloed van de Grens

Een verhaal om te vertellen met stemmen

In een vergeten schuur tussen het hondendorp en het wolvenwoud bevalt Blue van drie kleintjes. Orée, goud als de dageraad. Moire, met wisselende weerschijnen. As, grijs als wat overblijft na het vuur.

Drie kinderen geboren uit een onmogelijke liefde — die van een blauwgevachte teef en een wolf te zacht, verjaagd door de zijnen.

Opgegroeid met de verhalen die hun moeder vertelt, groeien de drie op in de overtuiging dat ze de wereld begrijpen: honden kozen vriendschap, wolven kozen vrijheid, en de scheiding was simpel. Maar verhalen hebben barsten. Versies spreken elkaar tegen. En de oude teef met de melkachtige ogen fluistert gevaarlijke waarheden: "Honden hebben nog de wolf in zich. Die slaapt alleen maar."

Wanneer de spanning stijgt tussen dorp en woud, moet elk van hen zijn eigen waarheid zoeken. Orée trekt naar de roedel die haar vader verwierp, hongerig om de andere helft van zichzelf te ontdekken. Moire blijft en luistert, verzamelt elke versie van elk verhaal tot ze de vorm kan tekenen van wat niemand wil zeggen. As zwerft door de marges, waar daklozen en verstotenen iets hebben gebouwd zonder hiërarchie of grenzen — kwetsbaar, onvolmaakt, en helemaal nieuw.

Wat ze ontdekken zal alles op zijn kop zetten: dat wreedheid vaak het masker van noodzaak draagt, dat zachtheid een eigen soort kracht kan zijn, en dat de oude reflex — het gegrom, de honger om te domineren — in iedereen leeft, wachtend tot angst hem wekt.

Maar ze leren ook dit: wie vertelt, kiest wat belicht wordt en wat in de schaduw blijft. En als verhalen oorlogen kunnen starten, kunnen andere verhalen ze misschien voorkomen.

Het Bloed van de Grens is een allegorisch verhaal over identiteit, erbij horen, en de verhalen die we erven. Geschreven om hardop voor te lezen — met stemmen voor elk personage — spreekt het tot kinderen die ontdekken dat de wereld ingewikkelder is dan men hen vertelde, en tot volwassenen die zich die ontdekking herinneren.

Voor lezers van alle leeftijden die zich ooit gevangen voelden tussen werelden. Voor wie vermoedt dat "zuiverheid" een verhaal is dat iemand heeft gekozen te vertellen. Voor iedereen die gelooft dat de meest radicale daad misschien gewoon is: kiezen om lief te hebben over grenzen heen.

"Hier is wat men mij vertelde, wat ik zag, en wat ik koos jullie te vertellen. Op een dag zullen jullie het anders vertellen, en dat zal ook waar zijn. Zo leven verhalen."

Over de reeks

De Wolven van de Zoom maakt deel uit van De Verhalen van de Zoom, een verbonden universum van fabels die verkennen hoe we leren doorzien, de maskers herkennen die mensen dragen, en onze eigen waarheid vinden in een wereld van tegenstrijdige verhalen. Elk deel plant zaadjes — van onderscheidingsvermogen, van kritisch denken, van koppige hoop — die in elke lezer anders ontkiemen.